in fertaalburo, dat yn haadsaak de Nederlânske taal yn it Frysk oerset. Dit alles op it mêd fan tsjinstferliening foar bedriuwslibben en partikulieren.
Lee:
It iennige wat ik wol is dyn auto liene.
Austin:
Nee!
Lee:
Ien die mar. Ien dei.
Austin:
Nee!
Lee:
Ik gean net fierder as 20 myl út de buert. Dat beloof ik dy. Kinst de teller kontrolearje.
Isa: Psychiaters ha altyd rare âlders. Patty: Hienen dy fan dy rotte tosken? Isa: Nee, mar ús heit wie toskedokter, dat telt ek en syn âlders, no dat wie treurich yn dy mûlen hear.
Feikje: Ja, yn in normale situaasje wol ja. Mar it giet dochs helendal net goed mei Strikje.
Ronald: Ferdomme, dy kutkat. Kinst hjirwei dochs neat dwaan, dus it hat gjin inkeld nut om te beljen.
Claire:(bemuoisuchtich) At se no gewoan even belje wol!
Jasper: Mar, dit is dochs in hartstikke moaie kamping!!? Karin: (giet fierder) Dat moatte wy noch mar ris sjen. Jasper: Mem, snappe jo dan net dat dy mefrou Hak in ôfgryslik ferfelend wiif is dy’t allinne mar op jild út is. Elk yn it doarp wit it. Sy wol allinne mar dat dizze kamping ticht giet sadat se sels in golfterrein begjinne kin.
Vincent: Wy hiene dêr mei syn fiven stean moatten. Yn elk gefal mei syn fjouweren want Bruno sit yn New York. Neat mear fan heard de ôfrûne wiken.
LucasL Bruno hat der gjin nocht mear oan neffens my.
Vincent: Dêr bin ik wol wis fan. Ik soe der best in bytsje mei sitte.
Freddy: Echt?
Ik bin op 13 desimber berne yn Poppenwier yn De Lege Geaën en ha altyd al in foarleafde foar talen hân, yn it bysûnder foar de Fryske taal. Tagelyk mei de ynteresse foar toaniel/teater wie it op in bepaald momint logysk om ris in toanielstik oer te setten. Doe’t ik de smaak te pakken hie, wie der gjin hâlden mear oan. It waard myn passy. It offisjeel beneamen fan ‘letterfretter’ fan myn fertaalburo yn 2004 hat myn libben dêrnei yn positive sin feroare. Alle dagen ha ik de lúkse om wat mei ‘myn’ taal te dwaan, alles uteraard foar it goeie resultaat. Dat is myn stribjen, dat is myn doel!