in fertaalburo, dat yn haadsaak de Nederlânske taal yn it Frysk oerset. Dit alles op it mêd fan tsjinstferliening foar bedriuwslibben en partikulieren.
Hans: Ik wit net wat ik leaver ha. Talent, of sa’n ebbehouten lichem. Nick: in stik hout makket noch gjin Stradivarius. Hjir moat ik even oer neitinke. Ties: Wat seist dat wer moai!
Ja, mar dat is gjin echt bewiis. Nim my no bygelyks. Ik kin my omdraaie en sizze..wêr hinget Fiona út op it stuit? En it antwurd soe wêze..ik ha gjin flau idee. Mar ik soe net daliks oannimme dat se mei de buorman op bêd leit. De kâns is grutter dat se by de kapper sit.
Hij: Ik snap bêst datst lilk bist. Sy: O ja? Hy: Do bist lilk omdat ik fuort gien bin. Sy: Soe it? Hy: Do hast it gefoel dat ik dy yn’e steek litten ha. Sy: It gefoel?
Fien: (sjocht wat ûnwis fan de ien nei de oar) Ik wit net wat jo bedoele mynhear Wim, mar ik fal op manlju
Lili: In leaf mins, dy Fien, mar net ien fan de tûksten.
Hedwig: Mefrou van Zeil, it is freeslik. Der sit in wyld, libbensgefaarlik bist, flak neist ús tinte.
Jane: Wy sitte op in boerecamping yn Nederlân. Dêr binne gjin tigers, oaljefanten of bearen. It kin net heel gefaarlik wêze.
Hedwig: Vikki hat it sels sjoen. In knoffel fan in bist. Mei tosken, ôfgryslik. En klauwen…
Ik bin op 13 desimber berne yn Poppenwier yn De Lege Geaën en ha altyd al in foarleafde foar talen hân, yn it bysûnder foar de Fryske taal. Tagelyk mei de ynteresse foar toaniel/teater wie it op in bepaald momint logysk om ris in toanielstik oer te setten. Doe’t ik de smaak te pakken hie, wie der gjin hâlden mear oan. It waard myn passy. It offisjeel beneamen fan ‘letterfretter’ fan myn fertaalburo yn 2004 hat myn libben dêrnei yn positive sin feroare. Alle dagen ha ik de lúkse om wat mei ‘myn’ taal te dwaan, alles uteraard foar it goeie resultaat. Dat is myn stribjen, dat is myn doel!