in fertaalburo, dat yn haadsaak de Nederlânske taal yn it Frysk oerset. Dit alles op it mêd fan tsjinstferliening foar bedriuwslibben en partikulieren.
Bep: Wat foar guod? Tillie: Tsjin skimmel. Bep: Hasto skimmel? Tillie: Efter. Bep: Wêr hast dat yn godsnamme oprûn? Tillie: Ik net, it húske. Griene oanslach. Bep: Dat jout krekt wat lanliks.
Katalijne:Do kinst my toch net tsjin hâlde. Mem: Wêr tsjin? Wêr tsjin? Hast it oer Remco?No? Ik sil dy es wat sizze oer Remco. Ik ha dy jonge ferbean om noch langer hjir te kommen.
Prinses: Ja, alle wiken litst in nije rige frijers lâns komme, mar ik ha der helendal gjin nocht oan om te trouwen. Myn libbentsje as prinses hjir befalt my noch heel goed.
Kening: Alle famkes fan dyn leeftyd binne al lang troud. Moast dochs in kear it hûs út. Of woest oant dyn tachtichste de sjike prinses úthingje? Hjoed nimst in beslút, hearst my? Oars nim ik maatregels. Do sikest mar ien út hjoed.
Bob: Dy man sjocht der hartstikke ûnskuldich út! Yn elts gefal net as in moardner. Miskien wat stellerij hjir en dêr, heechút in oerfaltsje. Hearst my? Ik sei heechút, mar it is perfoarst gjin moardner.
Johan: Is dyn poes fuortrûn, Lau? Marie: Och, dat bist makket even in kuierke, ju. Hy is sa werom. At er honger krijt, kloppet er fansels op’e doar. Docht it baaske ek altyd.
Ik bin op 13 desimber berne yn Poppenwier yn De Lege Geaën en ha altyd al in foarleafde foar talen hân, yn it bysûnder foar de Fryske taal. Tagelyk mei de ynteresse foar toaniel/teater wie it op in bepaald momint logysk om ris in toanielstik oer te setten. Doe’t ik de smaak te pakken hie, wie der gjin hâlden mear oan. It waard myn passy. It offisjeel beneamen fan ‘letterfretter’ fan myn fertaalburo yn 2004 hat myn libben dêrnei yn positive sin feroare. Alle dagen ha ik de lúkse om wat mei ‘myn’ taal te dwaan, alles uteraard foar it goeie resultaat. Dat is myn stribjen, dat is myn doel!