in fertaalburo, dat yn haadsaak de Nederlânske taal yn it Frysk oerset. Dit alles op it mêd fan tsjinstferliening foar bedriuwslibben en partikulieren.
Barbara: Dochs wol spitich fan dy gesellige keuken. Mei ik dat even sizze?
Suzanne: Mem, wy binne hjir foar Robbie.
Marius: It oanrjocht kaam oant krekt boppe myn knibbels. As ik in stik bôle smard hie, moast ik mei spit op’e bank.
Babette: Dat wie yn it begjin. Mar letter. Letter is der toch wol in momint west? Ik bedoel dat Claire it sels yn de tuskentiid net mear snapte. Se tocht dat har bern har al fergetten wie. Paul: Doch net sa idioat. Fansels wie Michel syn mem net fergetten. Hy woe no ien kear net nei it sikehûs. Ik ha it him faak genôch frege. Ik bedoel, ik woe him net twinge.
Marja: En hoe gie it doe fierder mei jim mem? Stella: Dy hat eins noch wol in moai libben hân dêrnei. Se hie in protte freonen. En in protte bisten. En se skildere. Fruit. Appels, parren, sitroenen. Allinne fruit. En de skaal dêr’t it op lei. Altyd deselde skaal, altyd oar fruit. Martin: Dus do tochst: trouwe doch ik noait? Stella: Ik wit net wat ik tocht. Ik tocht net safolle eins. It gie allegearre fansels. Ik hie eins noait echt lang in fêste freon. Oant ik dy tsjinkaam. Ik fûn dy leuk.
Frou:Wat tochtste? Ik ha hjoed frij, ik sil mar es ekstra lang dûse. Man:Ik ha net frij. Frou:O, nee. Dyn rêch. Man:Doch mar wat makliks. Makaroany of sa. Frou:Makaroany kin ek bot yngewikkeld wêze. Dat witsto net, want do siedst noait iten (stilte) Wêrom wiest no sa lang ûnder de dûs? Fûnst dat ûntspannend?
Alice: Shit. Ik hie opnimme moatten. Wêrom ha ik net opnommen? Ik belje him daliks werom. Fynst it net slim? Even mar. Wêrom bellet er my? Op dit tiidstip…At er myn muoike mar net bellet..
Michel: Hy hat fêst it nûmer net fan dyn muoike…Dochs?
Ik bin op 13 desimber berne yn Poppenwier yn De Lege Geaën en ha altyd al in foarleafde foar talen hân, yn it bysûnder foar de Fryske taal. Tagelyk mei de ynteresse foar toaniel/teater wie it op in bepaald momint logysk om ris in toanielstik oer te setten. Doe’t ik de smaak te pakken hie, wie der gjin hâlden mear oan. It waard myn passy. It offisjeel beneamen fan ‘letterfretter’ fan myn fertaalburo yn 2004 hat myn libben dêrnei yn positive sin feroare. Alle dagen ha ik de lúkse om wat mei ‘myn’ taal te dwaan, alles uteraard foar it goeie resultaat. Dat is myn stribjen, dat is myn doel!