in fertaalburo, dat yn haadsaak de Nederlânske taal yn it Frysk oerset. Dit alles op it mêd fan tsjinstferliening foar bedriuwslibben en partikulieren.
Mefr.Vos: En hoe komme jim dan op de typkes dy’t jim spylje moatte? Els: No dy betinke wy sels . Mefr.Vos: O ja? Goh, neam es in pear. Pim: Eh..de matroas en it hoerke. Els: En de frachtweinsjauffeur en de liftster.
Mei Christien wurdt it net bêst; do witst hoe’t se iten siedt. De kappesiners wienen justerjûn krekt grintstiennen. Ik ha der de hiele nacht net fan sliepe kinnen. En de drippen foar myn hert hat se efter yn de kelderskast setten, no freegje ik dy
Corine: Ik gean leau’k even lizzen. Sille wy aanst wat ite? Frida: Wat ite se hjir? Corine: In protte lammefleis, couscous. Geitefleis. Frida: Geit? Echt? O jee. Corine: Is lekker hear. Se dogge in protte mei prommen. Yn sa’n… Hoe hjit sa’n ding ek wer? God…myn ûnthâld. Fan alles wat ik kwyt reitsje, fyn ik dat it slimst.
Johan: Is dyn poes fuortrûn, Lau? Marie: Och, dat bist makket even in kuierke, ju. Hy is sa werom. At er honger krijt, kloppet er fansels op’e doar. Docht it baaske ek altyd.
Marja: En hoe gie it doe fierder mei jim mem? Stella: Dy hat eins noch wol in moai libben hân dêrnei. Se hie in protte freonen. En in protte bisten. En se skildere. Fruit. Appels, parren, sitroenen. Allinne fruit. En de skaal dêr’t it op lei. Altyd deselde skaal, altyd oar fruit. Martin: Dus do tochst: trouwe doch ik noait? Stella: Ik wit net wat ik tocht. Ik tocht net safolle eins. It gie allegearre fansels. Ik hie eins noait echt lang in fêste freon. Oant ik dy tsjinkaam. Ik fûn dy leuk.
Ik bin op 13 desimber berne yn Poppenwier yn De Lege Geaën en ha altyd al in foarleafde foar talen hân, yn it bysûnder foar de Fryske taal. Tagelyk mei de ynteresse foar toaniel/teater wie it op in bepaald momint logysk om ris in toanielstik oer te setten. Doe’t ik de smaak te pakken hie, wie der gjin hâlden mear oan. It waard myn passy. It offisjeel beneamen fan ‘letterfretter’ fan myn fertaalburo yn 2004 hat myn libben dêrnei yn positive sin feroare. Alle dagen ha ik de lúkse om wat mei ‘myn’ taal te dwaan, alles uteraard foar it goeie resultaat. Dat is myn stribjen, dat is myn doel!