in fertaalburo, dat yn haadsaak de Nederlânske taal yn it Frysk oerset. Dit alles op it mêd fan tsjinstferliening foar bedriuwslibben en partikulieren.
Isa: Psychiaters ha altyd rare âlders. Patty: Hienen dy fan dy rotte tosken? Isa: Nee, mar ús heit wie toskedokter, dat telt ek en syn âlders, no dat wie treurich yn dy mûlen hear.
Ronald: Dan moatte wy lid wurde fan de kabouters, is’t net sa? (hy laket) Sidney: (laket it langst) Ja, in goed idee. Lid wurde fan de kabouters (hy laket) Moast tsjin Dick sizze. Dy komt net mear by. Geoffrey:(nei in skoftke) In pear moaie skonken. Ronald: Ja. Sidney: Dick? Geoffrey: Syn frou. Sidney: Lottie? O ja. Witst, ik leau net dat se my oait opfallen binne.
Sy:
hy draait de kraan ticht
slacht in grutte handoek om har hinne
begjint har drûch te wriuwen
Hy:
sa’st in keal drûch wriuwst
nei de berte
Corine: Ik gean leau’k even lizzen. Sille wy aanst wat ite? Frida: Wat ite se hjir? Corine: In protte lammefleis, couscous. Geitefleis. Frida: Geit? Echt? O jee. Corine: Is lekker hear. Se dogge in protte mei prommen. Yn sa’n… Hoe hjit sa’n ding ek wer? God…myn ûnthâld. Fan alles wat ik kwyt reitsje, fyn ik dat it slimst.
Antoinette: Wat dochst no?
Frits: Ik ha him!
Antoinette: Sjoch no es watst dien hast. In smoarch plak op myn skjinne kleed.
Frits: (grutsk) Ja, it wie in foltreffer.
Antoinette: It moat daliks yn’e wask.
Ik bin op 13 desimber berne yn Poppenwier yn De Lege Geaën en ha altyd al in foarleafde foar talen hân, yn it bysûnder foar de Fryske taal. Tagelyk mei de ynteresse foar toaniel/teater wie it op in bepaald momint logysk om ris in toanielstik oer te setten. Doe’t ik de smaak te pakken hie, wie der gjin hâlden mear oan. It waard myn passy. It offisjeel beneamen fan ‘letterfretter’ fan myn fertaalburo yn 2004 hat myn libben dêrnei yn positive sin feroare. Alle dagen ha ik de lúkse om wat mei ‘myn’ taal te dwaan, alles uteraard foar it goeie resultaat. Dat is myn stribjen, dat is myn doel!