in fertaalburo, dat yn haadsaak de Nederlânske taal yn it Frysk oerset. Dit alles op it mêd fan tsjinstferliening foar bedriuwslibben en partikulieren.
Marja: En hoe gie it doe fierder mei jim mem? Stella: Dy hat eins noch wol in moai libben hân dêrnei. Se hie in protte freonen. En in protte bisten. En se skildere. Fruit. Appels, parren, sitroenen. Allinne fruit. En de skaal dêr’t it op lei. Altyd deselde skaal, altyd oar fruit. Martin: Dus do tochst: trouwe doch ik noait? Stella: Ik wit net wat ik tocht. Ik tocht net safolle eins. It gie allegearre fansels. Ik hie eins noait echt lang in fêste freon. Oant ik dy tsjinkaam. Ik fûn dy leuk.
Louise: Ik ha al jierren lêst fan migrêne oanfallen. Veronique: Lit se toch allegearre deafalle. Louise: Altyd glimkje. En de pesto’s en de oliven kamen my de noas út. Veronique: en dy galery kin ek de pot op. Louise: Om oer de ferplichte Botox party’s mar te swijen. Hearst der net by hin, ast net oan Botox dochst.
Frou: Wy hienen it oer dy en Cheung. Man: Ja, dy skattige Cheung. Hy is sa lyts, hy past yn de kofferbak fan dyn C1. Frou:Yn de kofferbak fan myn auto? Hoe witst dat? Man:Hy wie mei it ôfrûne wykein. Frou:Cheung wie mei, nei Grins, it ôfrûne wykein? Man: Ja, ik koe him sa lang net misse.
Betty: Bespotlik toch? Njoggen wike swanger. Yn in kroech. Drinke. Hugo: Do seiste dat se net dronken hie. Betty: Nee, sy sei dat. Mar do kenst Susan. Plus dat dy tinte nei alle gedachten blau fan’e sigarettereek stie. Hugo: Net mear. Horeaka rookferbod. Betty: Wa hâldt him dêr oan?
Gerard: Der binne safolle froulju op’e wrâld, moasto sa nedich in kleurenbline kapster útsykje. It is my wat…Sit se dêr noch hieltyd?
Ik bin op 13 desimber berne yn Poppenwier yn De Lege Geaën en ha altyd al in foarleafde foar talen hân, yn it bysûnder foar de Fryske taal. Tagelyk mei de ynteresse foar toaniel/teater wie it op in bepaald momint logysk om ris in toanielstik oer te setten. Doe’t ik de smaak te pakken hie, wie der gjin hâlden mear oan. It waard myn passy. It offisjeel beneamen fan ‘letterfretter’ fan myn fertaalburo yn 2004 hat myn libben dêrnei yn positive sin feroare. Alle dagen ha ik de lúkse om wat mei ‘myn’ taal te dwaan, alles uteraard foar it goeie resultaat. Dat is myn stribjen, dat is myn doel!