in fertaalburo, dat yn haadsaak de Nederlânske taal yn it Frysk oerset. Dit alles op it mêd fan tsjinstferliening foar bedriuwslibben en partikulieren.
Aad: Goede foarnimmens? Bea: Ja, jo witte wol, sûner ite, mear bewege en sa. Aad: Hiel ferstannich, en dat samar midden yn it jier? Wy bewarje se meastal foar 1 jannewaris.
Babette: Dat wie yn it begjin. Mar letter. Letter is der toch wol in momint west? Ik bedoel dat Claire it sels yn de tuskentiid net mear snapte. Se tocht dat har bern har al fergetten wie. Paul: Doch net sa idioat. Fansels wie Michel syn mem net fergetten. Hy woe no ien kear net nei it sikehûs. Ik ha it him faak genôch frege. Ik bedoel, ik woe him net twinge.
Beppe: Herbert hat helendal gjin ferlet fan in trou froutsje dat slaafsk alles foar him docht. O, begryp my net ferkeard. Ik hâld fan myn beppesizzer en ik winskje him it alderbêste.
Bob: Dy man sjocht der hartstikke ûnskuldich út! Yn elts gefal net as in moardner. Miskien wat stellerij hjir en dêr, heechút in oerfaltsje. Hearst my? Ik sei heechút, mar it is perfoarst gjin moardner.
Ronald: Dan moatte wy lid wurde fan de kabouters, is’t net sa? (hy laket) Sidney: (laket it langst) Ja, in goed idee. Lid wurde fan de kabouters (hy laket) Moast tsjin Dick sizze. Dy komt net mear by. Geoffrey:(nei in skoftke) In pear moaie skonken. Ronald: Ja. Sidney: Dick? Geoffrey: Syn frou. Sidney: Lottie? O ja. Witst, ik leau net dat se my oait opfallen binne.
Ik bin op 13 desimber berne yn Poppenwier yn De Lege Geaën en ha altyd al in foarleafde foar talen hân, yn it bysûnder foar de Fryske taal. Tagelyk mei de ynteresse foar toaniel/teater wie it op in bepaald momint logysk om ris in toanielstik oer te setten. Doe’t ik de smaak te pakken hie, wie der gjin hâlden mear oan. It waard myn passy. It offisjeel beneamen fan ‘letterfretter’ fan myn fertaalburo yn 2004 hat myn libben dêrnei yn positive sin feroare. Alle dagen ha ik de lúkse om wat mei ‘myn’ taal te dwaan, alles uteraard foar it goeie resultaat. Dat is myn stribjen, dat is myn doel!