in fertaalburo, dat yn haadsaak de Nederlânske taal yn it Frysk oerset. Dit alles op it mêd fan tsjinstferliening foar bedriuwslibben en partikulieren.
Theo: dat ek noch. No ja, dat is miskien ek mar better. Witst wat, do kinst wol op de útfanhûzerskeamer. Ikha moarn hiel wat út te lizzen, mar dat moast ik dochs al. Ik sil my der op de ien as oare wize wol trochhinne slaan.
Alice: Shit. Ik hie opnimme moatten. Wêrom ha ik net opnommen? Ik belje him daliks werom. Fynst it net slim? Even mar. Wêrom bellet er my? Op dit tiidstip…At er myn muoike mar net bellet..
Michel: Hy hat fêst it nûmer net fan dyn muoike…Dochs?
Frou:Wat tochtste? Ik ha hjoed frij, ik sil mar es ekstra lang dûse. Man:Ik ha net frij. Frou:O, nee. Dyn rêch. Man:Doch mar wat makliks. Makaroany of sa. Frou:Makaroany kin ek bot yngewikkeld wêze. Dat witsto net, want do siedst noait iten (stilte) Wêrom wiest no sa lang ûnder de dûs? Fûnst dat ûntspannend?
Helen: Bist fallen?
Richard: Nee, ik bin foar de lol op’ e flier lizzen gien
Helen: Dit kin sa dochs net? Wêrom fregest Lizzy net wer? Asto dyn ekskús oanbiedst dan wol se bêst..
Richard: Nee
Feikje: Ja, yn in normale situaasje wol ja. Mar it giet dochs helendal net goed mei Strikje.
Ronald: Ferdomme, dy kutkat. Kinst hjirwei dochs neat dwaan, dus it hat gjin inkeld nut om te beljen.
Claire:(bemuoisuchtich) At se no gewoan even belje wol!
Ik bin op 13 desimber berne yn Poppenwier yn De Lege Geaën en ha altyd al in foarleafde foar talen hân, yn it bysûnder foar de Fryske taal. Tagelyk mei de ynteresse foar toaniel/teater wie it op in bepaald momint logysk om ris in toanielstik oer te setten. Doe’t ik de smaak te pakken hie, wie der gjin hâlden mear oan. It waard myn passy. It offisjeel beneamen fan ‘letterfretter’ fan myn fertaalburo yn 2004 hat myn libben dêrnei yn positive sin feroare. Alle dagen ha ik de lúkse om wat mei ‘myn’ taal te dwaan, alles uteraard foar it goeie resultaat. Dat is myn stribjen, dat is myn doel!