in fertaalburo, dat yn haadsaak de Nederlânske taal yn it Frysk oerset. Dit alles op it mêd fan tsjinstferliening foar bedriuwslibben en partikulieren.
Vrouw: Do mochtst sels in bus bestjoere. Mar no meist helendal neat mear bestjoere fan dokter, want do bist ôfkeurd. Man: Ja, troch dy rotdokter. Hy is net iens by my yn’e auto stapt. Ast ien keure moast foar it rydbewys soest doch minstens in stikje mei him de dyk op gean moatte. Mar nee, dizze man net!
Feikje: Ja, yn in normale situaasje wol ja. Mar it giet dochs helendal net goed mei Strikje.
Ronald: Ferdomme, dy kutkat. Kinst hjirwei dochs neat dwaan, dus it hat gjin inkeld nut om te beljen.
Claire:(bemuoisuchtich) At se no gewoan even belje wol!
Frou: No, es sjen. Jos en Emma fansels.
Man: Jos en Emma. Myn God. Wêrom dy twa?
Frou: It binne de bêste freonen dy’t wy ha.
Man: Freonen? Omdat wy ien kear wyks bridge?
Aal: It is dyn eigen skuld. Hiest dy ferrekte hoanne mar thús litte moatten. No hast wer hielendal gjin oandacht foar my. Boppedat misse de hinnen him ek noch.
Betty: Bespotlik toch? Njoggen wike swanger. Yn in kroech. Drinke. Hugo: Do seiste dat se net dronken hie. Betty: Nee, sy sei dat. Mar do kenst Susan. Plus dat dy tinte nei alle gedachten blau fan’e sigarettereek stie. Hugo: Net mear. Horeaka rookferbod. Betty: Wa hâldt him dêr oan?
Ik bin op 13 desimber berne yn Poppenwier yn De Lege Geaën en ha altyd al in foarleafde foar talen hân, yn it bysûnder foar de Fryske taal. Tagelyk mei de ynteresse foar toaniel/teater wie it op in bepaald momint logysk om ris in toanielstik oer te setten. Doe’t ik de smaak te pakken hie, wie der gjin hâlden mear oan. It waard myn passy. It offisjeel beneamen fan ‘letterfretter’ fan myn fertaalburo yn 2004 hat myn libben dêrnei yn positive sin feroare. Alle dagen ha ik de lúkse om wat mei ‘myn’ taal te dwaan, alles uteraard foar it goeie resultaat. Dat is myn stribjen, dat is myn doel!