in fertaalburo, dat yn haadsaak de Nederlânske taal yn it Frysk oerset. Dit alles op it mêd fan tsjinstferliening foar bedriuwslibben en partikulieren.
Katalijne:Do kinst my toch net tsjin hâlde. Mem: Wêr tsjin? Wêr tsjin? Hast it oer Remco?No? Ik sil dy es wat sizze oer Remco. Ik ha dy jonge ferbean om noch langer hjir te kommen.
Jean-Pierre: Hee, wêr hast dy wei? Dy sykje ik! Oeral útferkocht.
Dorus: O dy binne noch fan foarich jier.
Jean-Pierre: Mar dan yn in oare kleur.
Nelie: Ik ha ûnmooglike fuotten.
Betty: Bespotlik toch? Njoggen wike swanger. Yn in kroech. Drinke. Hugo: Do seiste dat se net dronken hie. Betty: Nee, sy sei dat. Mar do kenst Susan. Plus dat dy tinte nei alle gedachten blau fan’e sigarettereek stie. Hugo: Net mear. Horeaka rookferbod. Betty: Wa hâldt him dêr oan?
Joris: Wie it net…mei in fioele? Michiel: Gjin fioele. Wie it mar in fioele west. In fioelkiste. Mei dêr yn in pakje sjek, in oanstekker, in pin en in beurs. Har: ôfgryslike oansteller. Michiel: Elk rûn doe mei in fioelkiste as tas, dat wie moade. Har: Wy net. Joris: Wy hienen plestyk taskes.
Feikje: Ja, yn in normale situaasje wol ja. Mar it giet dochs helendal net goed mei Strikje.
Ronald: Ferdomme, dy kutkat. Kinst hjirwei dochs neat dwaan, dus it hat gjin inkeld nut om te beljen.
Claire:(bemuoisuchtich) At se no gewoan even belje wol!
Ik bin op 13 desimber berne yn Poppenwier yn De Lege Geaën en ha altyd al in foarleafde foar talen hân, yn it bysûnder foar de Fryske taal. Tagelyk mei de ynteresse foar toaniel/teater wie it op in bepaald momint logysk om ris in toanielstik oer te setten. Doe’t ik de smaak te pakken hie, wie der gjin hâlden mear oan. It waard myn passy. It offisjeel beneamen fan ‘letterfretter’ fan myn fertaalburo yn 2004 hat myn libben dêrnei yn positive sin feroare. Alle dagen ha ik de lúkse om wat mei ‘myn’ taal te dwaan, alles uteraard foar it goeie resultaat. Dat is myn stribjen, dat is myn doel!