in fertaalburo, dat yn haadsaak de Nederlânske taal yn it Frysk oerset. Dit alles op it mêd fan tsjinstferliening foar bedriuwslibben en partikulieren.
Theo: dat ek noch. No ja, dat is miskien ek mar better. Witst wat, do kinst wol op de útfanhûzerskeamer. Ikha moarn hiel wat út te lizzen, mar dat moast ik dochs al. Ik sil my der op de ien as oare wize wol trochhinne slaan.
Betty: Bespotlik toch? Njoggen wike swanger. Yn in kroech. Drinke. Hugo: Do seiste dat se net dronken hie. Betty: Nee, sy sei dat. Mar do kenst Susan. Plus dat dy tinte nei alle gedachten blau fan’e sigarettereek stie. Hugo: Net mear. Horeaka rookferbod. Betty: Wa hâldt him dêr oan?
Leo: Is dit no behang of is it stúkwurk?
Kastlein: Al sla je my dea.
Leo: Omdatst gjin naden of sa sjochst. Want normaal sjochst dochs wol wat fan in naad, by behang, wylst by stúkwurk de naden krekt helendal tichtsmard wurde. Mar it is moai dien, it is fakwurk.
Jessica: Nee! Hast wer deselde jurk kocht! Betty: Nee! Is dat net grappich! Jessica: Do dochst it mei opsetsin. Dan kin net oars. Betty: Hy wie yn de útferkeap. Ik kin toch ek net witte datsto persys deselde hast. Oars hie ik wol in oare kleur nommen. Jessica: Makket fierder ek neat út. Mei ik Bob oan dy foarstelle?
Johan: Is dyn poes fuortrûn, Lau? Marie: Och, dat bist makket even in kuierke, ju. Hy is sa werom. At er honger krijt, kloppet er fansels op’e doar. Docht it baaske ek altyd.
Ik bin op 13 desimber berne yn Poppenwier yn De Lege Geaën en ha altyd al in foarleafde foar talen hân, yn it bysûnder foar de Fryske taal. Tagelyk mei de ynteresse foar toaniel/teater wie it op in bepaald momint logysk om ris in toanielstik oer te setten. Doe’t ik de smaak te pakken hie, wie der gjin hâlden mear oan. It waard myn passy. It offisjeel beneamen fan ‘letterfretter’ fan myn fertaalburo yn 2004 hat myn libben dêrnei yn positive sin feroare. Alle dagen ha ik de lúkse om wat mei ‘myn’ taal te dwaan, alles uteraard foar it goeie resultaat. Dat is myn stribjen, dat is myn doel!