in fertaalburo, dat yn haadsaak de Nederlânske taal yn it Frysk oerset. Dit alles op it mêd fan tsjinstferliening foar bedriuwslibben en partikulieren.
Hetty: Bern, wat giet der ferkeard mei al dy manlju? Anne: Miskien hat it wol oan my lein. Hetty: Dat is flauwekul. Ik troude mei in echte sjarmeur en moast no es sjen wat der fan him wurden is. Ik ha him wier net ta misdied en oare froulju oanset, likemin asto fan Richard in alkoholist makke hast. Dy minne eigenskippen sitte gewoan yn harren aard. Manlju binne krekt bôleroasters..at se it ien kear net mear dogge kinst se better fuortsmite en in nije nimme.
Louis: Der kaam in âlde nicht mei in mjitlint. Bûtenkant foet, binnekant foet. Binnekant foet fûn er prachtich. Hat er wol seis kear oerdien. Claire: it sit, as wie’t foar dy makke.
Frou: No, es sjen. Jos en Emma fansels.
Man: Jos en Emma. Myn God. Wêrom dy twa?
Frou: It binne de bêste freonen dy’t wy ha.
Man: Freonen? Omdat wy ien kear wyks bridge?
Hedwig: Mefrou van Zeil, it is freeslik. Der sit in wyld, libbensgefaarlik bist, flak neist ús tinte.
Jane: Wy sitte op in boerecamping yn Nederlân. Dêr binne gjin tigers, oaljefanten of bearen. It kin net heel gefaarlik wêze.
Hedwig: Vikki hat it sels sjoen. In knoffel fan in bist. Mei tosken, ôfgryslik. En klauwen…
Imme: Sa diest froeger ek, doe’ st sechstjin wiest, ast it oer dat fanke fan de buorlju hiest. Stuart: Dat is net wier. Trouwens, do bist fierstente jong om dy dat noch foar de geast te krijen. Imme:Wy seagen altyd stikem nei jim troch in gat yn it stek. Stuart: Hâld op! Hâld der oer op! Gean do no mar fuort. Imme:Oohhh! Ik meitsje it net te let. Fijne jûn.
Ik bin op 13 desimber berne yn Poppenwier yn De Lege Geaën en ha altyd al in foarleafde foar talen hân, yn it bysûnder foar de Fryske taal. Tagelyk mei de ynteresse foar toaniel/teater wie it op in bepaald momint logysk om ris in toanielstik oer te setten. Doe’t ik de smaak te pakken hie, wie der gjin hâlden mear oan. It waard myn passy. It offisjeel beneamen fan ‘letterfretter’ fan myn fertaalburo yn 2004 hat myn libben dêrnei yn positive sin feroare. Alle dagen ha ik de lúkse om wat mei ‘myn’ taal te dwaan, alles uteraard foar it goeie resultaat. Dat is myn stribjen, dat is myn doel!