in fertaalburo, dat yn haadsaak de Nederlânske taal yn it Frysk oerset. Dit alles op it mêd fan tsjinstferliening foar bedriuwslibben en partikulieren.
Hans: Ik wit net wat ik leaver ha. Talent, of sa’n ebbehouten lichem. Nick: in stik hout makket noch gjin Stradivarius. Hjir moat ik even oer neitinke. Ties: Wat seist dat wer moai!
Valerie: Dennie, as de broer fan dokter Kreukwijk oankomt, wolsto him dan fuortstjoere? Dennie: Och, binne jo dêr no wol wis fan? Wolle jo him net in kânske jaan? Valerie: Dy gek! Gjin hier op myn holle.
Jasper: Mar, dit is dochs in hartstikke moaie kamping!!? Karin: (giet fierder) Dat moatte wy noch mar ris sjen. Jasper: Mem, snappe jo dan net dat dy mefrou Hak in ôfgryslik ferfelend wiif is dy’t allinne mar op jild út is. Elk yn it doarp wit it. Sy wol allinne mar dat dizze kamping ticht giet sadat se sels in golfterrein begjinne kin.
Nel: Apart om dy hjir tsjin it liif te rinnen. En jo binne mefrou Weusink? (ferwachtet ‘nee’ te hearren). Emma: (ken har net) Dat kloppet. Victor: (stelt Nel foar oan Emma) Nel Dekker. Nel: Dekker-Muk is de namme: folút graach. Ik sis dochs ek net Victor Weu.
Hedwig: Mefrou van Zeil, it is freeslik. Der sit in wyld, libbensgefaarlik bist, flak neist ús tinte.
Jane: Wy sitte op in boerecamping yn Nederlân. Dêr binne gjin tigers, oaljefanten of bearen. It kin net heel gefaarlik wêze.
Hedwig: Vikki hat it sels sjoen. In knoffel fan in bist. Mei tosken, ôfgryslik. En klauwen…
Ik bin op 13 desimber berne yn Poppenwier yn De Lege Geaën en ha altyd al in foarleafde foar talen hân, yn it bysûnder foar de Fryske taal. Tagelyk mei de ynteresse foar toaniel/teater wie it op in bepaald momint logysk om ris in toanielstik oer te setten. Doe’t ik de smaak te pakken hie, wie der gjin hâlden mear oan. It waard myn passy. It offisjeel beneamen fan ‘letterfretter’ fan myn fertaalburo yn 2004 hat myn libben dêrnei yn positive sin feroare. Alle dagen ha ik de lúkse om wat mei ‘myn’ taal te dwaan, alles uteraard foar it goeie resultaat. Dat is myn stribjen, dat is myn doel!