in fertaalburo, dat yn haadsaak de Nederlânske taal yn it Frysk oerset. Dit alles op it mêd fan tsjinstferliening foar bedriuwslibben en partikulieren.
Corine: Ik gean leau’k even lizzen. Sille wy aanst wat ite? Frida: Wat ite se hjir? Corine: In protte lammefleis, couscous. Geitefleis. Frida: Geit? Echt? O jee. Corine: Is lekker hear. Se dogge in protte mei prommen. Yn sa’n… Hoe hjit sa’n ding ek wer? God…myn ûnthâld. Fan alles wat ik kwyt reitsje, fyn ik dat it slimst.
Mieke: Omdat ik him ken. Dat is neat foar Bert. Help my mar leaver it oare guod yn’e hûs te bringen en hâld op mei dat stomme gedoch. In taspraak. Hoe krijst it yn’e kop (ôf nei de gong links)
Frou: Och, do witst wol, do hast fan dy kofferkes mei oan de iene kant papieren en oan de oare kant dyn nachtguod. En dan is der noch in sydfak. Hawar, ik sjoch yn dat sydfak. En wat sjoch ik yn dat sydfak? In swimbroek. Sa’n hippe, giel streepte tanga en in giel T-shirt. No, dan tinkst toch: hin??? Ja, dat tocht ik doe ek hear.
Joris: Wie it net…mei in fioele? Michiel: Gjin fioele. Wie it mar in fioele west. In fioelkiste. Mei dêr yn in pakje sjek, in oanstekker, in pin en in beurs. Har: ôfgryslike oansteller. Michiel: Elk rûn doe mei in fioelkiste as tas, dat wie moade. Har: Wy net. Joris: Wy hienen plestyk taskes.
Betty: Hast dat noch útsjoen? Kaam gjin ein oan. Wat in ellinde allegearre. Wat in depresje. Mar moai ferhaal oer dy houtdowen. Fûn ik in moai ferhaal. (Victor swijt) Asto tinkst dat ik hjir mei rûzjesykjende buorlju en in keardel dy’st wol troch it húske spiele kinst, twa wike op dizze berch sitten gean, dan hast it mis.
Ik bin op 13 desimber berne yn Poppenwier yn De Lege Geaën en ha altyd al in foarleafde foar talen hân, yn it bysûnder foar de Fryske taal. Tagelyk mei de ynteresse foar toaniel/teater wie it op in bepaald momint logysk om ris in toanielstik oer te setten. Doe’t ik de smaak te pakken hie, wie der gjin hâlden mear oan. It waard myn passy. It offisjeel beneamen fan ‘letterfretter’ fan myn fertaalburo yn 2004 hat myn libben dêrnei yn positive sin feroare. Alle dagen ha ik de lúkse om wat mei ‘myn’ taal te dwaan, alles uteraard foar it goeie resultaat. Dat is myn stribjen, dat is myn doel!