in fertaalburo, dat yn haadsaak de Nederlânske taal yn it Frysk oerset. Dit alles op it mêd fan tsjinstferliening foar bedriuwslibben en partikulieren.
Hij: Ik snap bêst datst lilk bist. Sy: O ja? Hy: Do bist lilk omdat ik fuort gien bin. Sy: Soe it? Hy: Do hast it gefoel dat ik dy yn’e steek litten ha. Sy: It gefoel?
Prinses: Ja, alle wiken litst in nije rige frijers lâns komme, mar ik ha der helendal gjin nocht oan om te trouwen. Myn libbentsje as prinses hjir befalt my noch heel goed.
Kening: Alle famkes fan dyn leeftyd binne al lang troud. Moast dochs in kear it hûs út. Of woest oant dyn tachtichste de sjike prinses úthingje? Hjoed nimst in beslút, hearst my? Oars nim ik maatregels. Do sikest mar ien út hjoed.
Flora: Barnabas? Ah, Barnabas. Alles is klear. Ik wol dy myn tún sjen litte, dyn tún. Do moast se sjen: myn Japanske kwee, myn klimmer….myn kamperfoelje, myn klematis. It wurdt simmer. Ik ha de parasol foar dy opsetten. Kinst yn’ e tún bôle-ite, by de fiver. Ik ha it hiele hûs foar dy oppoetst. It glimt as in spegel.
Gerard: Der binne safolle froulju op’e wrâld, moasto sa nedich in kleurenbline kapster útsykje. It is my wat…Sit se dêr noch hieltyd?
Hans: Ik wit net wat ik leaver ha. Talent, of sa’n ebbehouten lichem. Nick: in stik hout makket noch gjin Stradivarius. Hjir moat ik even oer neitinke. Ties: Wat seist dat wer moai!
Ik bin op 13 desimber berne yn Poppenwier yn De Lege Geaën en ha altyd al in foarleafde foar talen hân, yn it bysûnder foar de Fryske taal. Tagelyk mei de ynteresse foar toaniel/teater wie it op in bepaald momint logysk om ris in toanielstik oer te setten. Doe’t ik de smaak te pakken hie, wie der gjin hâlden mear oan. It waard myn passy. It offisjeel beneamen fan ‘letterfretter’ fan myn fertaalburo yn 2004 hat myn libben dêrnei yn positive sin feroare. Alle dagen ha ik de lúkse om wat mei ‘myn’ taal te dwaan, alles uteraard foar it goeie resultaat. Dat is myn stribjen, dat is myn doel!