in fertaalburo, dat yn haadsaak de Nederlânske taal yn it Frysk oerset. Dit alles op it mêd fan tsjinstferliening foar bedriuwslibben en partikulieren.
Beppe: Herbert hat helendal gjin ferlet fan in trou froutsje dat slaafsk alles foar him docht. O, begryp my net ferkeard. Ik hâld fan myn beppesizzer en ik winskje him it alderbêste.
Nel: Apart om dy hjir tsjin it liif te rinnen. En jo binne mefrou Weusink? (ferwachtet ‘nee’ te hearren). Emma: (ken har net) Dat kloppet. Victor: (stelt Nel foar oan Emma) Nel Dekker. Nel: Dekker-Muk is de namme: folút graach. Ik sis dochs ek net Victor Weu.
Vrouw: Do mochtst sels in bus bestjoere. Mar no meist helendal neat mear bestjoere fan dokter, want do bist ôfkeurd. Man: Ja, troch dy rotdokter. Hy is net iens by my yn’e auto stapt. Ast ien keure moast foar it rydbewys soest doch minstens in stikje mei him de dyk op gean moatte. Mar nee, dizze man net!
Aad: Goede foarnimmens? Bea: Ja, jo witte wol, sûner ite, mear bewege en sa. Aad: Hiel ferstannich, en dat samar midden yn it jier? Wy bewarje se meastal foar 1 jannewaris.
Robbie: Dat is wol in bytsje wier. Sjoerd: Do bist in ordinêre dief. Harrie: Hee Sjoerd, harkje no even. Litte wy der no ús foardiel mei dwaan. Sjoerd: En wat hiest yn’e holle? Harrie: Hiel simpel. Ik ha hjir in lytse foarrie klear stean. Dy ferkeapje ik gewoan even net troch en – ploep – sûnder dat wy ek mar wat hoege te dwaan, sjit de omset omheech.
Ik bin op 13 desimber berne yn Poppenwier yn De Lege Geaën en ha altyd al in foarleafde foar talen hân, yn it bysûnder foar de Fryske taal. Tagelyk mei de ynteresse foar toaniel/teater wie it op in bepaald momint logysk om ris in toanielstik oer te setten. Doe’t ik de smaak te pakken hie, wie der gjin hâlden mear oan. It waard myn passy. It offisjeel beneamen fan ‘letterfretter’ fan myn fertaalburo yn 2004 hat myn libben dêrnei yn positive sin feroare. Alle dagen ha ik de lúkse om wat mei ‘myn’ taal te dwaan, alles uteraard foar it goeie resultaat. Dat is myn stribjen, dat is myn doel!