in fertaalburo, dat yn haadsaak de Nederlânske taal yn it Frysk oerset. Dit alles op it mêd fan tsjinstferliening foar bedriuwslibben en partikulieren.
Antoinette: Wat dochst no?
Frits: Ik ha him!
Antoinette: Sjoch no es watst dien hast. In smoarch plak op myn skjinne kleed.
Frits: (grutsk) Ja, it wie in foltreffer.
Antoinette: It moat daliks yn’e wask.
Guy: Sis noait mear soks datst by my wei giest. Begrepen? Ast my oait foar skut setst troch fuort te rinnen, dan brek ik dy de poaten. Wolst dat leaver? En dan sil ik dyn gesicht sa ferbouwe dat der noait mear in fint nei dy sjen wol.
Flora: Barnabas? Ah, Barnabas. Alles is klear. Ik wol dy myn tún sjen litte, dyn tún. Do moast se sjen: myn Japanske kwee, myn klimmer….myn kamperfoelje, myn klematis. It wurdt simmer. Ik ha de parasol foar dy opsetten. Kinst yn’ e tún bôle-ite, by de fiver. Ik ha it hiele hûs foar dy oppoetst. It glimt as in spegel.
Syn jûn is wer goed. No ja,sa lang at er my mar net út’e krante foarlêst (de man laket om in stikje dat er lêst) O, hy is al oan’e strip ta. Dat laitsjen wie foar my bedoeld.Moat ik him freegje wat der te laitsjen falt. No, dat doch ik dan moai net
W: It wie myn favorite himd helendal net. Ik tocht datsto him moai fûnst of seksy of sokssawat. Ik fûn him altyd al freeslik.. bytsje fiis ek.. as soe der in sebra oerhinne koarre ha.. of in kamiel.
H: In sebra..
W: No yn elk gefal wat eksoatysk.
H: Hie ik ek. Krekt sa.
W: Echt?
Ik bin op 13 desimber berne yn Poppenwier yn De Lege Geaën en ha altyd al in foarleafde foar talen hân, yn it bysûnder foar de Fryske taal. Tagelyk mei de ynteresse foar toaniel/teater wie it op in bepaald momint logysk om ris in toanielstik oer te setten. Doe’t ik de smaak te pakken hie, wie der gjin hâlden mear oan. It waard myn passy. It offisjeel beneamen fan ‘letterfretter’ fan myn fertaalburo yn 2004 hat myn libben dêrnei yn positive sin feroare. Alle dagen ha ik de lúkse om wat mei ‘myn’ taal te dwaan, alles uteraard foar it goeie resultaat. Dat is myn stribjen, dat is myn doel!