in fertaalburo, dat yn haadsaak de Nederlânske taal yn it Frysk oerset. Dit alles op it mêd fan tsjinstferliening foar bedriuwslibben en partikulieren.
Frou: Och, do witst wol, do hast fan dy kofferkes mei oan de iene kant papieren en oan de oare kant dyn nachtguod. En dan is der noch in sydfak. Hawar, ik sjoch yn dat sydfak. En wat sjoch ik yn dat sydfak? In swimbroek. Sa’n hippe, giel streepte tanga en in giel T-shirt. No, dan tinkst toch: hin??? Ja, dat tocht ik doe ek hear.
Beppe: Herbert hat helendal gjin ferlet fan in trou froutsje dat slaafsk alles foar him docht. O, begryp my net ferkeard. Ik hâld fan myn beppesizzer en ik winskje him it alderbêste.
Leo: Is dit no behang of is it stúkwurk?
Kastlein: Al sla je my dea.
Leo: Omdatst gjin naden of sa sjochst. Want normaal sjochst dochs wol wat fan in naad, by behang, wylst by stúkwurk de naden krekt helendal tichtsmard wurde. Mar it is moai dien, it is fakwurk.
Onno: Sjochst dit klokje?
Harrie: Ja, moai klokje, moai (wol it pakke)
Onno: (grypt it krekt op tiid foar him wei) Oer fiif minuten binne jim wer fan board en sit ik oan de Martini.
Vincent: Wy hiene dêr mei syn fiven stean moatten. Yn elk gefal mei syn fjouweren want Bruno sit yn New York. Neat mear fan heard de ôfrûne wiken.
LucasL Bruno hat der gjin nocht mear oan neffens my.
Vincent: Dêr bin ik wol wis fan. Ik soe der best in bytsje mei sitte.
Freddy: Echt?
Ik bin op 13 desimber berne yn Poppenwier yn De Lege Geaën en ha altyd al in foarleafde foar talen hân, yn it bysûnder foar de Fryske taal. Tagelyk mei de ynteresse foar toaniel/teater wie it op in bepaald momint logysk om ris in toanielstik oer te setten. Doe’t ik de smaak te pakken hie, wie der gjin hâlden mear oan. It waard myn passy. It offisjeel beneamen fan ‘letterfretter’ fan myn fertaalburo yn 2004 hat myn libben dêrnei yn positive sin feroare. Alle dagen ha ik de lúkse om wat mei ‘myn’ taal te dwaan, alles uteraard foar it goeie resultaat. Dat is myn stribjen, dat is myn doel!