in fertaalburo, dat yn haadsaak de Nederlânske taal yn it Frysk oerset. Dit alles op it mêd fan tsjinstferliening foar bedriuwslibben en partikulieren.
Marjo:
Hy sit yn syn wurkkeamer. Achter syn kompjûter.
Marc: Porno hoecht helendal net ferkeard te wêzen foar in relaasje.
Marjo: Nee, hy sit te wachtsjen.
Marc: Wêr op?
Marjo: Op persys it goeie momint om te keapjen of te ferkeapjen. Oandielen, opsjes, wit ik it.
Marja: En hoe gie it doe fierder mei jim mem? Stella: Dy hat eins noch wol in moai libben hân dêrnei. Se hie in protte freonen. En in protte bisten. En se skildere. Fruit. Appels, parren, sitroenen. Allinne fruit. En de skaal dêr’t it op lei. Altyd deselde skaal, altyd oar fruit. Martin: Dus do tochst: trouwe doch ik noait? Stella: Ik wit net wat ik tocht. Ik tocht net safolle eins. It gie allegearre fansels. Ik hie eins noait echt lang in fêste freon. Oant ik dy tsjinkaam. Ik fûn dy leuk.
Hilde: Wie it lekker, jong? (pakt it pûdsje chips op en slikket mei de finger de krommels út it pûdsje) En dan wurd ik lilk. Dan ha’k der sin oan om him en syn hiele soadsje der út te goaien. Mar ja. Wat dan? Dus slokst it mar wer troch.
Mieke: Omdat ik him ken. Dat is neat foar Bert. Help my mar leaver it oare guod yn’e hûs te bringen en hâld op mei dat stomme gedoch. In taspraak. Hoe krijst it yn’e kop (ôf nei de gong links)
Flora: Barnabas? Ah, Barnabas. Alles is klear. Ik wol dy myn tún sjen litte, dyn tún. Do moast se sjen: myn Japanske kwee, myn klimmer….myn kamperfoelje, myn klematis. It wurdt simmer. Ik ha de parasol foar dy opsetten. Kinst yn’ e tún bôle-ite, by de fiver. Ik ha it hiele hûs foar dy oppoetst. It glimt as in spegel.
Ik bin op 13 desimber berne yn Poppenwier yn De Lege Geaën en ha altyd al in foarleafde foar talen hân, yn it bysûnder foar de Fryske taal. Tagelyk mei de ynteresse foar toaniel/teater wie it op in bepaald momint logysk om ris in toanielstik oer te setten. Doe’t ik de smaak te pakken hie, wie der gjin hâlden mear oan. It waard myn passy. It offisjeel beneamen fan ‘letterfretter’ fan myn fertaalburo yn 2004 hat myn libben dêrnei yn positive sin feroare. Alle dagen ha ik de lúkse om wat mei ‘myn’ taal te dwaan, alles uteraard foar it goeie resultaat. Dat is myn stribjen, dat is myn doel!